Posts tagged ‘laatste woorden’

January 31st, 2010

Slauerhoff, een getwitterde impressie.

by schopendegger
Twitter-logo

‘Het is misschien een wat voor de hand liggend voorbeeld, weliswaar wat vergezocht, maar toch… of ben ik mezelf nu wat aan het ondermijnen?

DWDDD goes Twitter (of beter gezegd ‘gaat Twitter’, nu dit verslag verschijnt ‘as we speak’, (in zoverre dat dat niet waar is, want de technologie laat uw notulist ‘as we speak’ in de steek, maar een mooie avond was het)). Goed, het was dus een avond vol uitwijdende Slauerhoffen, pasta, breedsprakige Djengis Khans, zielige boegbeelden en de constatering dat DWDDD niet alleen gaat Twitter, maar ook gaat toneel.

‘Het is misschien een wat voor de hand liggend voorbeeld, weliswaar wat vergezocht, maar toch… of ben ik mezelf nu wat aan het ondermijnen?’

Metastereotyperingen zijn aan de orde van de avond. (Eigenlijk draait het allemaal om ‘ik de ander en wie er dan nog bij komt (de derde om zo maar te zeggen)).

‘Het ontherseningslied’ staat in de verzamelde werken op pagina 104 en niet in ‘im memoriam mijzelf’.

‘In memoriam mijzelf’ staat op pagina 104 in ‘in memoriam mijzelf’ (logisch) en in de verzamelde werken op pagina 109 (5 verschil dus (in pagina’s)).

Kip williams.

Slauerhoff was 38 toen hij stierf. Ja, net na augustus. Dus, ja inderdaad hij was reeds jarig geweest (je moet je kennis paraat hebben).

Slauerhoff houdt van kamperen.

Terug naar Achterberg: was het de hospita of de dochter? En waarmee? Een hooiberg? (cluedo-grapje)

De laatste woorden van Slauerhoff: ‘ik vind het af en toe wel een beetje een zeikerd.’

Slauerhoffs ‘in memoriam mijzelf’ is alsof je vlak voordat het heerlijk avondje is begonnen nog een rijmpje in elkander moet flansen.

Sépulture d’un poete maudit is een sonnet, dat staat als een paal boven water.

Dwddd gaat alvast toneel (vrij vertaald naar ‘dwddd goes toneel’)

Tristan en de comtes, comtes ziet alles in teder roze. Comtes waant zich als een chrysant die schoon weet te bloeien en verdwijnt. Comtes weet dat Tristan lelijk is.
Toneel: hijgend.
Tristan wijdt uit over het invoerverbod en vraagt zich af of zij nooit zijn harde knoken hebben gevoegd. (Overigens ziet zijn hond hem aan vol bewondering) hoe leert men eigenlijk kaarten?
- einde -
Le nouveau vindt het wel een plan en leest vervolgens een familiedrama in zes regels voor (hoe gedurfd).

Il principe vermoedt, na grondige lezing van het gehele werk van Slauerhoff, dat deze wel eens naar Azië is geweest. Le nouveau betwijfelt dit nu hij S. nog niet zo snel een loempia ziet eten.

Dsjengis, Il Principe waarschuwt (en wil dus niet aan het eind van de avond horen ‘ja, maar jullie hebben me helemaal niet gewaarschuwd’): Dsjengis is zo goed de zak.
De vizier blijkt zowel de notulen te doen als een fikse porsie stil spel tot zijn beschikking te hebben. De bank ligt bout.
Neeheee!!! dat is geen geronnen bloed, dat is roest, tsjongejongejonge…..
Dsjengis maakt een wat afwijzend gebaar (met zijn linker hand door middel van een op het oog eenvoudige polsbeweging (en verlaagd zijn stem))
Uw notulist moet bij kamtsjatska onwillekeurig aan Risk denken. Dsjengis spreekt overigens zo vol vuur dat hij zo nu en dan de woorden uit de mond van khan neemt. dsjengis vindt plunderen, brandschatten en martelen niet zo mooi. (overigens wat is schraagden een mooi woord!! (wordt eigenlijk veel te weinig gebruikt)) het vuur geraakt uit de stem van dsjengis, hij is buiten adem van zichzelf. ook bloeme moet wat zuchten van het gedweep van slauerhoff’s dsjengis. (‘mijn strijdperk ben ik zelf’). dsjengis schakelt daarop een versnelling hoger en stelt dat er eigenlijk geen grootsere wellust is dan te doden en…. vindt NOG EEN VOLLE BLADZIJ VOL VAN DRAAIKOLKEN, GROENGESCHUBDE RUGGEN EN BRULLENDE BRANDING!!!! en dan denk je dat dsjengis zijn laatste woord heeft gesproken: NEE HOOR!!! NEEMT KHAN HET STOKJE OVER ‘Spaar deze stenen voor uw onderkomen voor het ouder worden’ en tuurlijk laat dat maar aan dsjengis over: nee hoor, die wordt niet oud!
-einde- (poeh, mooi toneelstuk zeg)

il principe vindt het GOED dat we dit gelezen hebben. bloeme vermoedt dat dsjengis stiekum een pagina heeft overgeslagen.

(dan tot slot) ‘ik hoorde gister iemand zeggen dat het gorter was’ ‘neeeh! het was van eeden.’ ‘oh, ik dacht al, vreemd’.

- einde van weer een mooie avond, terwijl uw notulist niets anders rest dan voor te stellen om zijn  notulen als toneelstuk te beschouwen en deze zodoende de volgende keer op te voeren en vast te stellen dat het erg leuk was om j. te ontmoeten -

Welterusten!

May 2nd, 2009

De laatste woorden van Achterberg.

by schopendegger

Hieronder volgen de notulen van de laatste DWDDD-bijeenkomst. Hierbij past een inleidende opmerking: de notulen hebben betrekking op de bijeenkomst die recentelijk gehouden werd door het illustere genootschap De Wereld Der Dode Dichters, beter bekend onder het welluidende acroniem DWDDD en welke in het teken stond van de bundel Spel van de wilde jacht (1957) van Gerrit Achterberg.

1) Fred meldt iets over zijn afstuderen. Het handschrift van uw notulist laat reeds aan leesbaarheid te wensen over maar hij herinnert zich dat Fred zich sinds enige tijd meester in de rechten mag noemen, maar nog bezig is zijn studie filosofie af te ronden, hetgeen hij beschouwt als zijn echte afstuderen. De DWDDD-leden zijn van harte uitgenodigd op zijn afstudeerfestijn.

2) In het kader van de nevenactiviteiten van Fred, mag de volgende quote niet ontbreken in deze notulen: “je zeurt als een bitch”. Voor meer informatie over deze nevenactiviteiten, google op ‘hematofagie’ .

3) Vermeldenswaardig is dat Fred aantekeningen heeft gemaakt met behulp van een vulpen. Waarvan, dat vermeldt de geschiedenis niet.

4) Achterberg ging met Bep, de zus van Henk.

5) Achterberg stond enige tijd ter beschikking van de regering (TBR, een voorloper van TBS).

6) Het volgende discours blijft buiten de notulen.

7) M.b.t. de opbouw van de bundel kan gesteld worden dat de zijflap van het exemplaar van Sterre ontbreekt.

8) Aan de genesis van het werk ligt een opdracht van de regering ten grondslag. Opgemerkt wordt dat er een relatie zou kunnen bestaan met de in punt 5 genoemde TBR. Voorts zou de opdracht inhouden om een ‘folkloristisch werk’ te fabriceren.

9) Het werk is exact 100 jaar na Les fleurs du mal van Baudelaire en Madame Bovary van Flaubert gepubliceerd. Fred hecht eraan op te merken dat laatstgenoemde werk een, en uw notulist citeert (zie aanhalingstekens en merk het hoofdlettergebruik op), “Kutboek” is.

10) Achterberg is meerdere malen ongelukkig ten val gekomen. Eenmaal viel hij van de trap en ook is hij eens van een hooiberg gevallen. De DWDDD-ers vermoeden een verband met zijn labiele geestesgesteldheid.

11) M.b.t. de TBR (zie punt 5) en de regeringsopdracht (zie punt 8) kan gesteld worden dat Gerrit Achterberg een soort Dichter des Vaderlands (DDV) avant la lettre was.

12) In zijn jeugd verbleef Achterberg voornamelijk op het platteland.

13) Literatuurhistorici scharen Achterberg onder de Vijftigers. Deze groep wordt over het algemeen gekenmerkt door het feit dat zij weinig op hadden met hun voorgangers. Voor Achterberg gold dit echter in veel mindere mate.

14) De aanwezigen komen unaniem tot de conclusie dat de laatste woorden van Achterberg de volgende moeten zijn geweest: “Schat, ik zet hem nog even recht.”

15) Als subconclusie kan worden gesteld dat mevrouw Achterberg niet kon inparkeren.

16) Nu volgt een discours dat buiten de notulen blijft.

17) Er wordt aangevangen de proloog te lezen.

18) Er wordt gesteld dat er geen 30 buitenplaatsen zijn.

19) Aangezien het lemma ‘buitenplaats’ van de Van Dale geen duidelijkheid biedt omtrent de betekenis ervan, wordt besloten een poll te plaatsen op de website.

20) Sterre denkt dat de protagonist uit een bepaald gedicht de dood heeft ontmoet bij het cederhout.

21) Gezien de opbouw van de bundel, waarbij gebruik wordt gemaakt van een proloog, bedrijven en entr’actes en aangezien de bundel eindigt met een sotternie, maakt Schopendegger de opmerking dat het hem allemaal verdacht veel doet denken aan middeleeuwse passiespelen, die vaak ook een dergelijke structuur kenden.

22) Iemand zegt daarop iets over het metafysische aspect van de poëzie van Achterberg.

23) Il Principe durft de stelling aan dat het woord ‘u’ verwijst naar twee personen, te weten de geliefde en de metgezel van de dichter/verteller.

24) Il Principe krijgt de smaak te pakken en zegt dat een Dryade ofwel een mythische figuur is, ofwel een plant. Om de kwestie op de helderen wordt besloten wederom een poll te plaatsen op de website, en wel de volgende: Is een Dryade een bosnimf?

35) Il Principe komt waarlijk op stoom en laat weten gelukkig te worden van de puntkomma in het gedicht “Dwingelo”.

36) Deze opmerking is de aanleiding van een beschouwing over het gebruik van de puntkomma, die buiten de notulen zal blijven vanwege de onbegrijpbaarheid ervan.

37) Fred denkt in polls.

38) Sterre zegt hierop iets, maar de leesbaarheid van het handschrift van uw notulist schiet te kort.

39) Iemand merkt op dat ‘lont’ en ’strapatsen’ fantastische woorden zijn.

40) Het gedicht Huisknecht is een volmaakt sonnet.

41) Fred vindt het beeld van de speelgoedwereld in het gedicht Ultra Montes niet zo mooi.

42) Een Oreade is een bergnimf.

43) Een Hyade is een beek- en vijvernimf.

44) De krokodillenspreekbeurt bleek overigens over Donald Duck te gaan.

45) WVTTK: Fred stuurt de correcties op Hugo Claus naar de Bezige Bij, geloof ik.

46) Water is water.

47) Afluiting/climax: akkoord.

Opmerking: het kan zijn dat sommige zaken niet geheel correct zijn weergegeven in bovenstaande notulen. Men wordt dan ook van harte uitgenodigd te reageren. Dat kan door in te loggen op de Fluiterdoos.